|
Panie Jezu,
zgromadziliśmy się tutaj przed Tobą.
Ty jesteś Synem Bożym, który stał się człowiekiem,
był ukrzyżowany za nas
i został wskrzeszony z martwych przez Ojca.
Ty, żyjący,
rzeczywiście obecny wśród nas.
Ty jesteś „Drogą, Prawdą i Życiem”:
Ty jedynie masz słowa życia wiecznego.
Ty jesteś jedynym fundamentem naszego zbawienia
i jedynym imieniem, które należy przyzywać,
aby mieć nadzieję.
Ty, obrazie Ojca
i dawco Ducha Świętego;
Ty, Miłości: Miłości nie kochanej!
Panie Jezu, wierzymy w Ciebie,
wielbimy Cię,
kochamy Cię całym naszym sercem
i wyznajemy Twoje imię,
które jest ponad wszelkie imię.
W tej uroczystej chwili
modlimy się do Ciebie w naszym mieście.
Wejrzyj na nie, o Chryste, ze swojego Krzyża,
i zbaw je.
Spójrz na ubogich, chorych,
starych, odrzuconych,
ludzi młodych i dziewczęta,
które obrały drogi desperacji.
Wejrzyj na tyle rodzin
przeżywających trudności,
dotkniętych nieszczęściem
i niesprawiedliwością społeczną.
Wejrzyj i ulituj się!
Spójrz na tych, którzy już nie potrafią wierzyć
w Ojca, który jest w niebie,
i nie są w stanie pojąc więcej Jego czułości.
Wejrzyj na tych, którzy nie potrafią
odczytać w Twoim obliczu,
o Ukrzyżowany,
swojego bólu, ubóstwa
i swoich niepokojów.
Spójrz na tych, którzy trwają w grzechu,
daleko od Ciebie,
który jesteś źródłem nowego życia:
Jedynym, który jest w stanie ugasić pragnienie
i uśmierzyć pragnienie i niepokoje
trapiące serce ludzkie.
Wejrzyj i ulituj się!
Pobłogosław nasze miasto i naszą dzielnicę.
Błogosław wszystkim pracownikom,
którzy w codziennym trudzie
troszczą się o potrzeby rodzinne
i rozwój społeczeństwa.
Błogosław ludziom młodym,
aby nigdy nie wygasła w ich sercach
nadzieja na lepszy świat
i chęć wielkodusznego poświęcenia
na rzecz jego budowania.
Błogosław tym, którzy nami rządzą,
aby byli rzecznikami sprawiedliwości i pokoju.
Błogosław kapłanom,
którzy prowadzą tę Wspólnotę,
a także zakonnikom, zakonnicom i osobom konsekrowanym.
Błogosław seminarium i daj diecezji
wspaniałomyślnych chłopców i dziewczęta,
gotowych przyjąć wezwanie
do całkowitego oddania się na służbę Ewangelii
oraz braci i sióstr.
Utwierdź, o Panie Jezu,
naszą wspólnotę parafialną
w wierze chrztu świętego,
aby dostąpiła radości prawdy,
jedynej drogi, która prowadzi do życia!
Udziel jej łaski pojednania,
która wypływa z Twojego przebitego Serca,
o Ukrzyżowany.
Aby, pojednana i zjednoczona,
mogła stać się siłą,
która znosi podziały,
zaczynem nowej mentalności,
mentalności solidarności i dzielenia się,
żywym zaproszeniem do pójścia za Tobą,
który się stałeś bratem wszystkich.
Uczyń ją, w końcu, Wspólnotą
głoszącą przesłanie nadziei wszystkim ludziom,
aby poprzez to świadectwo nadziei
wszyscy czuli się pobudzeni do zaangażowania
na rzecz świata bardziej solidarnego i spokojnego,
zgodnie z wolą Twojego Ojca,
naszego Stworzyciela.
Panie Jezu, udziel nam pokoju, Ty,
który jesteś pokojem
i na krzyżu zwyciężyłeś wszelkie rozbicie.
Uczyń nas, mężczyzna i kobiety,
prawdziwymi orędownikami pokoju i sprawiedliwości,
trudzącymi się na rzecz budowania
świata bardziej sprawiedliwego,
bardziej solidarnego i braterskiego.
Panie Jezu,
powróć do nas
i uczyń nas czujnymi
w oczekiwaniu na Twoje przyjście.
Amen.
16 czerwca 1985
Jan Paweł II
|
